IRC jest czymś na kształt protoplastą komunikatorów internetowych. Stworzony został przez fińskiego programistę Jarkko Oikariena. Udało mu się go napisać w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym ósmym roku. Miał wizję możliwości rozmawiania za pośrednictwem sieci internetowej przy użyciu klawiatury, która odbywała by się w czasie rzeczywistym. Początkowo napisał krótki program, który umożliwił taką właśnie dyskusję swoim kolegom z uczelni. Wszystkim, którzy korzystali z serwera IRC, tak sposobała się zabawa, że rozpoczęli prace nad szerszą wersją tej usługi, a potem porozsyłali do swoich wszystkich znajomych kod źródłowy, co spowodowało właśnie utworzenie pierwszej szerokiej sieci IRC, rozsianej po całym świecie. Pierwszy serwer IRC o nazwie tolsun.oulu.fi jest już dzisiaj nie czynny, a samego IRCa wyparły inne komunikatory internetowe. W Polsce, dla przykłądu, najbardziej popularnym jest bez wątpienia komunikator Gadu Gadu. Powstają wciąż nowe i nowe wersje, które przyciągają nowe rzesze fanów internetowych dyskusji.
IRC jest nieco bardziej skomplikowanym komunikatorem ze względu na komendy. Użytkownicy Gadu Gadu są przyzwyczajeni to prostego interfejsu. Możemy nim sterować przy użyciu wyłącznie myszki, ale siedząc na IRC możemy sterować swoją sesją wyłącznie przy użyciu komend. Mało tego – znajomość większości komend wpływa na atrakcyjność użytkowania. Dla przykładu – wpisując /amsg można wysłać wiadomość na kilka kanałów jednocześnie. Jeżeli natomiast chcemy na jakiś czas odejść od komputera, nie ma problemu, by użyć komendy /away [wiadomość], jeśli chcemy o tym zakomunikować wszystkich na kanale, na którym rozmawiamy. /channel to z kolei komenda otwierajaca Channel Central Window. /exit z kolei to oczywiście wyjście z programu, a /flood włączanie lub wyłączanie opcji chroniącej okno rozmowy przed floodowaniem, czyli wyświetlania zbyt dużej ilości tekstów. Za pomocą /font natomiast można zmienić wygląd czcionki w programie, którego używamy. Jest ich o wiele więcej, a ich spis można przejrzeć na oficjalnej stronie internetowej IRCa.
Klient IRC to innymi słowy program obsługujący konkretne serwery IRC. Jest ich mnóstwo, posiadających różne opcje, przystosowane do pracy w różnych środowiskach. “Konversation” to na przykład klient IRCa, który jest idealnie przystosowany do graficznego środowiska Linuxa oraz Unixa, czyli znanego pod nazwą KDE. Chatzilla to z kolei klient przystosowany do przeglądarek Mozilla, który został stworzony w języku JAVASCRIPT oraz XUL. Jest to klient przystosowany do pracy na przeglądarce SeaMonkey, ale nie ma także problemu z używaniem jej na FireFoxie. Można także uruchomić ją jako samodzielny program w XULRunnerze. Najpopularniejszym natomiast klientem IRCa jest zdecydowanie mIRC. Jest tak głównie dlatego, iż jest on przeznaczony do pracy w środowisku Windows i jest rozpowszechniany na licencji sherware. Co jakiś czas w sieci pojawiają się nowe wtyczki do IRCa, które uruchamiają nowe, dodatkowe opcje, jak odtwarzacz MP3 czy menedżer stworzonych przez siebie kanałów IRC.
W Polsce od kilkunastu lat niekwestionowanym liderem komunikatorów jest GG, czyli inaczej Gadu Gadu. Wcześniej prym wiódł mIRC, ale z czasem GG wyparło go bezpowrotnie. Pomysłodawcą stworzenia i zaprojektowania programu GG był Łukasz Foltyn. Wzorował się on na znanym na całym świecie komunikatorze ICQ. Obecnie, po dziesięciu latach działalności, GG jest najczęściej używanym komunikatorem polskiego pochodzenia, dziennie wysyłane jest za jego pomocą ponad trzysta milionów wiadomośći, a liczba użytkowników wynosi sześć milionów. Co ciekawe, z GG wiąże się pewna globalna ciekawostka, ponieważ jako pierwsze zostało użyte do rozmowy między kosmonautami na orbicie okołoziemskiej. Dzisiaj bez GG wielu użytkowników internetu nie wyobraża sobie życia. Przez GG większość osób załatwia swoje sprawy, komunikuje i umawia się z przyjaciółmi i rodziną. Wielu żołnierzy stacjonujących w krajach ogarniętych wojną twierdzi, że tylko dzięki GG mogli być cały czas w kontakcie ze swoją rodziną. Jest nawet syndrom uzależnienia od tego programu, o czym będzie słowo w późniejszym rozdziale.